AktualnościPrace Zarządu RegionuDokumenty ZwiązkoweSzkoleniaPorady prawneZ prac Komisji KrajowejNasze organizacje związkoweZ prac Sejmiku

Porady prawne
Spór zbiorowy – trzeba sprecyzować postulaty
2012-05-09
Komisja zakładowa zgłosiła pracodawcy spór zbiorowy, żądając przestrzegania przepisów regulaminu pracy oraz ustawy o zwolnieniach grupowych. W odpowiedzi pracodawca przysłał pismo, w którym stwierdził, że żądania komisji nie mogą być przedmiotem sporu.

Komisja zakładowa zgłosiła pracodawcy spór zbiorowy, żądając przestrzegania przepisów regulaminu pracy oraz ustawy o zwolnieniach grupowych. W odpowiedzi pracodawca przysłał pismo, w którym stwierdził, że żądania komisji nie mogą być przedmiotem sporu zbiorowego. Zastanawiamy się, czy zmienić te żądania, czy raczej oddać sprawę do PIP i do prokuratury? Pracodawca odmawia podjęcia rokowań komisją zakładową.

Jak wiadomo, spór zbiorowy pracowników z pracodawcą może dotyczyć warunków pracy, płac lub świadczeń socjalnych oraz praw i wolności związkowych (art.1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych). W tym ujęciu oba wysunięte żądania mieszczą się w granicach wyznaczonych ustawą.

W myśl art. 7 ust 1 ustawy spór zbiorowy istnieje od dnia wystąpienia do pracodawcy z żądaniami, jeżeli pracodawca nie uwzględnił wszystkich żądań w terminie określonym w wystąpieniu, nie krótszym niż 3 dni. Przepis ten ma istotne znaczenie. Pośrednio wynika z niego bowiem, że spór zbiorowy nie istnieje, jeżeli żądania związku zawodowego są tak sformułowane, że pracodawca nie wie (bez konieczności poczynienia dodatkowych ustaleń, kierowania pism wyjaśniających itp.), jak je spełnić.

Wydaje się więc, że w tym przypadku przedmiot sporu został określony zbyt ogólnie. Żądania komisji zakładowej powinny być sprecyzowane przez wskazanie, jakie przepisy pracodawca narusza i od jakich działań powinien się wstrzymać, albo jakie działania podjąć (przy czym postulaty związkowe powinny należeć do jednej z kategorii określonych w art. 1 ustawy). Nieprecyzyjne sformułowanie żądań naraża organizację związkową na zarzut,  że pracodawca nie wie, w jaki sposób mógłby jej żądania spełnić, a więc, że nie doszło do skutecznego zgłoszenia sporu zbiorowego.

Na etapie zaawansowanego sporu organizacja związkowa w praktyce nie miałaby innego wyjścia, niż tylko bronić się twierdzeniem, że jej żądania są zgodne z ustawą oraz że spór został skutecznie zgłoszony. Zmiana postulatów mogłaby wtedy wymagać ponownego przeprowadzenia rokowań. Jednak na wstępnym etapie sporu (przed wejściem w rokowania) zawsze można skorygować żądania bez negatywnych skutków prawnych. Warto to rozważyć, gdyż wiele  sporów zbiorowych zostało przegranych przez związki zawodowe z powodu nieprawidłowego sformułowania postulatów. Właściwe sprecyzowanie żądań sporu pozwala uniknąć problemów prawnych na dalszych etapach.

Skierowanie sprawy do PIP może nie załatwić sprawy, gdyż inspektorzy pracy nie mają uprawnień, by zobowiązać pracodawcę do podjęcia rokowań w sporze zbiorowym (mogę jedynie wydać w tej sprawie niewiążące wystąpienie). Również zawiadomienie prokuratury jest ostatecznością; w tego rodzaju sprawie prawdopodobnie zakończyłoby się odmową wszczęcia lub umorzeniem postępowania karnego. Sytuacja przedstawiałaby się inaczej, gdyby mimo prawidłowego określenia żądań pracodawca nadal by odmawiał przystąpienia do rokowań. Wówczas mógłby on ponieść odpowiedzialność karną z art. 26 ust.1 ustawy.

Tekst pochodzi z Tygodnika Solidarność Nr 18(1227) 27.04.2012

 

NSZZ Solidarność Region Wielkopolska Płd. - Kalisz, ul. 3 Maja 13A/1, tel. (62) 767 11 14, tel./fax (62) 767 11 76, email: region@solidarnosc.kalisz.pl | tel-wd.com created